شکرگزاری_سلامت روح و جسم

| زکات علم نشر آن است

شکرگزاری شکرگزاری
قرآن آنلاین
آموزش اقسام نمازها
ادعیه و زیارت نامه ها
آشپزی به سبک شکرگزاری
 تازه های فرهنگ و معارف



 تازه های پزشکی


  •    بررسی 3 نوع شایع درد در ناحیه شکم
  •    برای تقویت قدرت بینایی خود، این نکات را هرگز فراموش نکنید!
  •    ارتباط عجیب ما بین کم‌خونی و ابتلا به آلزایمر
  •    توصیه‌های عصرانه‌ای مهم برای روزهای گرم و سرد سال

 تازه های روان شناسی



 تازه های دندان پزشکی



  آمار

مطالب درج شده تا به این لحظه: عنوان
جدیدترین به روز رسانی:

 پراکندگی جغرافیایی

Free counters!
نرم
سامانه

شکرگزاری

زندگی نامه و معرفی آثار احمد حلت، نماد موفقیت در ایران


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: شنبه 6 اردیبهشت 1393، 15:05

زندگی نامه ها|



احمد حلت_بیوگرافی_زندگی نامه_آثار_سوابق تحصیلی_شغلی

احمد حلت در 17بهمن 1341 در یکی از مناطق مرکزی تهران به‌دنیا آمد. وی در رشته ریاضی فیزیک فارغ‌التحصیل و پس از آزمون‌های مختلف و قبولی در رشته‌های کامپیوتر، دانشگاه تربیت معلم و روان‌شناسی بالینی، رشته روان‌شناسی بالینی را انتخاب و وارد دانشگاه شد. پس از آن در دانشگاه علامه طباطبایی، رشته علوم ارتباطات با گرایش روزنامه‌نگاری را با درجه عالی به پایان برد. او در آلمان دوره‌های تخصصی روان‌شناسی بالینی و موفقیت را فراگرفت وی همچنین موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی از دانشگاه آزاد ایران گردید، هم‌اکنون نیز در پی یک فرصت مطالعاتی از دسامبر سال 2011 مشغول تحقیق و مطالعه در مقطع دکتری روان‌شناسی گرایش تربیتی در دانشگاه تربیت معلم پداگوژی دولتی تاجیکستان می‌باشد. او همچنین عضو هیات علمی آکادمی علوم و استاد پروازی دانشگاه دوشنبه است.

او در اغلب دانشگاه‌ها و شهرهای بزرگ ایران سمینارها و کارگاه‌های آموزشی بسیاری در حوزه روان‌شناسی موفقیت و روان‌شناسی مثبت‌گرا برگزار نموده و توانسته عنوان برترین سخنران کشور را به خود اختصاص دهد و دهها تقدیرنامه از مراکز معتبر علمی-فرهنگی دریافت نماید.

حلت بیش از 200 برنامه زنده در شبکه جهانی جام‌جم اجرا کرد و در میان دهها روان‌شناس و روانپزشک کشور به‌عنوان کارشناس منتخب شبکه جهانی جام‌جم در آذرماه81 برگزیده شد. تاکنون بیش از دومیلیون نفر از طریق آموزش‌های مستقیم وی تکنیک‌های موفقیت را فراگرفته‌اند.

وی جهت اشاعه فرهنگ مثبت‌نگری نشریه موفقیت را در شهریور77 بنیان نهاد که هم‌اکنون این مجله به‌عنوان یکی از پرشمارگان‌ترین نشریات کشور مورد توجه مردم است.

حلت موسسه تندخوانی حلت را در سال 71 به ثبت رساند تا در اشاعه فرهنگ مطالعه سهمی داشته باشد. او مشاور برندینگ سازمان‌های بزرگ و کمپانی‌های داخلی و خارجی با هدف افزایش بهره‌وری[شکرگزاری] و آموزش مدیریت منابع انسانی و مشاوره در زمینه ISO، مدیریت زمان و رازهای نفوذ و تاثیرگذاری می‌باشد.

حلت عضویت در هیات‌رییسه شورای عالی خیرین کشور، عضو و سخنگوی هیات مدیره شرکت تعاونی مطبوعات کشور، عضو انجمن مدیران مطبوعات ایران، عضو انجمن ارگانیک کل کشور، دبیری دوازدهمین نمایشگاه مطبوعات کشور را در کارنامه خود دارد.

حلت از سوی شهرداری تهران مامور تاسیس بنیاد سخنرانان حرفه‌ای ایران گردید و خود به ریاست این بنیاد برگزیده شد.

حلت چندین مقاله علمی در مجلات معتبر خارج از کشور (ISI) دارد و کتاب‌های زیر از سوی ایشان تابه‌حال چاپ و منتشر گردیده است:

1- اعتماد به‌نفس در 40روز

2- همه راز موفقیت

3- 222 پیام موفقیت

4- ویتامین‌های عشق و صمیمیت

5- ویتامین‌های تربیت فرزندان

6- قدم به خلوتگاه خود بگذار و...








شکرگزاری

بررسی زندگی نامه حکیم گران قدر شیخ بهایی


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: چهارشنبه 3 اردیبهشت 1393، 10:33

زندگی نامه ها| اخبار حوزه سلامت|


شیخ بهایی_زندگی نامه_بیوگرافی_محل دفن و تولد


هر سال تقویم خود را در روز سوم اردیبشهت  با نام روز بزرگداشت شیخ بهایی ورق می زنیم، به همین مناسبت امروز در شکرگزاری به بررسی زندگی نامه این حکیم بزرگوار ایران زمین می پردازیم، با ما همراه باشید.

بهاءالدین محمد بن حسین عاملی معروف به شیخ بهائی (متولد هشتم  اسفند ماه  ۹۲۵ خورشیدی در بعلبک، درگذشتهٔ هشتم شهریور ماه سال ۱۰۰۰ خورشیدی در اصفهان) حکیم، فقیه، عارف، منجم، ریاضیدان، شاعر، ادیب، مورخ و دانشمند نامدار قرن دهم و یازدهم هجری؛ که در دانش‌های فلسفه، منطق، هیئت و ریاضیات تبحر داشت. در حدود نود و پنج کتاب و رساله از او در سیاست، حدیث، ریاضی، اخلاق، نجوم، عرفان، فقه، مهندسی و هنر و فیزیک بر جای مانده است. به پاس خدمات وی به علم ستاره‌شناسی، یونسکو سال ۲۰۰۹ را به نام او سال «نجوم و شیخ بهایی» نامگذاری کرد.


شیخ بهایی در رودان متولد شد. دوران کودکی را در جبل عامل، از نواحی شام، در روستایی به نام «جبع» یا «جباع» زیست، وی از نوادگان «حارث بن عبدالله اعور همدانی» بوده‌است (از شخصیت‌های برجسته آغاز اسلام، متوفی به سال ۶۴ خورشیدی). خاندان او از خانواده‌های معروف جبل عامل در سده‌های 10 و 11 خورشیدی بوده‌اند. پدر او از شاگردان برجسته شهید ثانی بوده است.

مهاجرت به ایران

محمد سیزده ساله بود که پدرش عزالدین حسین عاملی به خاطر اذیت شیعیان آن منطقه توسط دولت عثمانی از یک سو و دعوت شاه تهماسب صفوی برای حضور در ایران، به سوی ایران رهسپار گردید و چون به قزوین رسیدند و آن شهر را مرکز دانشمندان شیعه یافتند، در آن سکنا گزیدند و بهاءالدین به شاگردی پدر و دیگر دانشمندان آن عصر مشغول شد. وقتی او هفده ساله بود (۹۷۰ ق)، پدرش به شیخ‌الاسلامی قزوین به توصیه شیخ علی منشار از سوی شاه تهماسب منصوب شد. ۱۴ سال بعد، در سال ۹۸۴ قمری، پدر شیخ برای زیارت خانه خدا از ایران خارج شد اما در بحرین درگذشت.
شیخ بهایی درقزوین زبان پارسی آموخته وبه مدت سی سال دراین شهر پرورش یافته وپرورش داد.

شخصیت علمی و ادبی و اخلاق و پارسای او باعث شد تا از ۴۳ سالگی شیخ‌الاسلام اصفهان شود و در پی انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان (در ۱۰۰۶ قمری)، از ۵۳ سالگی تا آخر عمر (۷۵ سالگی) منصب شیخ‌الاسلامی پایتخت صفوی را در دربار مقتدرترین شاه صفوی، عباس اول برعهده داشته باشد.

شیخ در فاصلهٔ سال‌های ۹۹۴ تا ۱۰۰۸ قمری [شکرگزاری]سفرهایی چند به خارج از قلمروی صفویه داشت. این سفرها برای زیارت، سیاحت، دانش‌اندوزی و همچنین به گفته برخی مورخان به سفارت سیاسی بوده است. مکه، مصر و شام از جمله مقاصد این سفرها بوده‌اند.

نقل شده که آن جناب شش ماه پیش از وفات خود بمزارستان گذشت و از قبر بابا رکن الدین صدایی شنید شیخ از اصحاب خویش که با وی بودند پرسید که شما شنیدید این صدایی که من شنیدم گفتند نشنیدیم پس شیخ بعد از آن پیوسته مشغول گریه تضرع و مناجات بود و توچه به آخرت داشت تا وفات یافت. از بعضی نقل شده صدایی که شیخ شنید این بود که "شیخنا به فکر خود باش"








شکرگزاری

بررسی زندگی نامه، آثار و آرامگاه جهان گرد عاشق، سعدی شیرازی


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: دوشنبه 1 اردیبهشت 1393، 13:31

اشعار| زندگی نامه ها| گوناگون|


زندگی نامه_مقبره_عکس_سعدی_شیرازی_معرفی_آثار


به بهانه اول اردیبهشت، روز برزگداشت شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی، امروز در شکرگزاری زندگی نامه و ویژگی های بی نظیر آثار این شاعر پرآواژه ی ایران را با یکدیگر مورد بررسی قرار می دهیم، با شکرگزاری همراه باشید.

سعدی در شیراز زاده شد.وی کودکی بیش نبود که پدرش در گذشت. در دوران کودکی با علاقه زیاد به مکتب می‌رفت و مقدمات دانش را می‌آموخت. هنگام نوجوانی به پژوهش و دین و دانش علاقه فراوانی نشان داد. اوضاع نابسامان ایران در پایان دوران سلطان محمد خوارزمشاه و به ویژه حمله سلطان غیاث‌الدین، برادر جلال الدین خوارزمشاه به شیراز (سال ۶۲۷) سعدی راکه هوایی جز به دست آوردن دانش در سر نداشت برآن داشت شیراز را ترک نماید. سعدی در حدود ۶۲۰ یا ۶۲۳ قمری از شیراز به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و در آنجا از آموزه‌های امام محمد غزالی بیشترین تأثیر را پذیرفت (سعدی در گلستان غزالی را «امام مرشد» می‌نامد). سعدی، از حضور خویش، در نظامیه بغداد، چنین یاد می‌کند:

مرا در نظامیه ادرار بود

شب و روز تلقین و تکرار بود

نکته در خور توجه، رفاه دانشمندان در این زمانه، بود. خواجه نظام الملک طوسی، نخستین کسی بود که مستمری ثابت و مشخصی برای مدرسین و طلاب مدارس نظامیه، تنظیم نمود. این امر، موجب شد تا اهل دانش، به لحاظ اجتماعی و اقتصادی، از جایگاه ویژه و امنیت خاطر فراوانی بهره‌مند شوند.

غیر از نظامیه، سعدی در مجلس درس استادان دیگری از قبیل شهاب‌الدین عمر سهروردی نیز حضور یافت و در عرفان از او تأثیر گرفت. این شهاب الدین عمر سهروردی را نباید با شیخ اشراق، یحیی سهروردی، اشتباه گرفت. معلم احتمالی دیگر وی در بغداد ابوالفرج بن جوزی (سال درگذشت ۶۳۶) بوده‌است که در هویت اصلی وی بین پژوهندگان (از جمله بین محمد قزوینی و محیط طباطبایی) اختلاف وجود دارد. پس از پایان تحصیل در بغداد، سعدی به سفرهای گوناگونی پرداخت که به بسیاری از این سفرها در آثار خود اشاره کرده‌است. در این که سعدی از چه سرزمین‌هایی دیدن کرده میان پژوهندگان اختلاف نظر وجود دارد و به حکایات خود سعدی هم نمی‌توان بسنده کرد و به نظر می‌رسد که بعضی از این سفرها داستان‌پردازی باشد (موحد ۱۳۷۴، ص ۵۸)، زیرا بسیاری از آنها پایه نمادین و اخلاقی دارند نه واقعی. مسلم است که شاعر به عراق، شام و حجاز سفر کرده‌است و شاید از هندوستان، ترکستان، آسیای صغیر، غزنین، آذربایجان، فلسطین، چین، یمن و آفریقای شمالی هم دیدار کرده باشد.

سعدی در حدود ۶۵۵ قمری به شیراز بازگشت و در خانقاه ابوعبدالله بن خفیف مجاور شد. حاکم فارس در این زمان اتابک ابوبکر بن سعد زنگی(۶۲۳-۶۵۸) بود که برای جلوگیری از هجوم مغولان به فارس به آنان خراج می‌داد و یک سال بعد به فتح بغداد به دست مغولان (در ۴ صفر ۶۵۶) به آنان کمک کرد. در دوران ابوبکربن سعدبن زنگی شیراز پناهگاه دانشمندانی شده بود که از دم تیغ تاتار جان سالم بدر برده بودند. در دوران وی سعدی مقامی ارجمند در دربار به دست آورده بود. در آن زمان ولیعهد مظفرالدین ابوبکر به نام سعد بن ابوبکر که تخلص سعدی هم از نام او است به سعدی ارادت بسیار داشت. سعدی بوستان را که سرودنش در ۶۵۵ به پایان رسید، به نام بوبکر سعد کرد. هنوز یکسال از تدوین بوستان نگذشته بود که در بهار سال ۶۵۶ دومین اثرش گلستان را بنام ولیعهد سعدبن ابوبکر بن زنگی نگاشت و خود در دیباچه گلستان می‌گوید. هنوز از گلستان بستان بقیتی موجود بود که کتاب گلستان تمام شد.

سعدی جهانگردی خود را در سال ۱۱۲۶ آغاز نمود و به شهرهای خاور نزدیک و خاور میانه، هندوستان، حبشه، مصر و شمال آفریقا سفر کرد(این جهانگردی به روایتی سی سال به طول انجامید)؛ حکایت‌هایی که سعدی در گلستان و بوستان آورده‌است، نگرش و بینش او را نمایان می‌سازد. وی در مدرسه نظامیه بغداد دانش آموخته بود و در آنجا وی را ادرار (ادرار به فتح الف به معنی سرا یا حجره) بود. در سفرها نیز سختی بسیار کشید، او خود گفته‌است که پایش برهنه بود و پاپوشی نداشت و دلتنگ به جامع کوفه درآمد و یکی را دید که پای نداشت، پس سپاس نعمت خدایی بداشت و بر بی کفشی صبر نمود. آن طور که از روایت بوستان برمی آید، وقتی در هند بود، سازکار بتی را کشف کرد و برهمنی را که در آنجا نهان بود در چاله انداخت و کشت؛ وی در بوستان، این روش را در برابر همه فریبکاران توصیه کرده‌است. حکایات سعدی عموماً پندآموز و مشحون از پند و و پاره‌ای مطایبات است. سعدی، ایمان را مایه تسلیت می‌دانست و راه التیام زخم‌های زندگی را محبت و دوستی قلمداد می‌کرد. علت عمر دراز سعدی نیز ایمان قوی او بود.

آثار سعدی شیرازی

 از سعدی آثار بسیاری در نظم و نثر برجای مانده‌است:

    بوستان: منظومه ای است حاوی حکایات اخلاقی.
    گلستان: به نثر مسجع.
    دیوان اشعار: شامل غزلیات و قصاید و رباعیات و مثنویات و مفردات و ترجیع‌بند و غیره (به فارسی) و چندین قصیده و غزل عربی.
    مواعظ: کتابی است چون دیوان اشعار.
        صاحبیه: مجموعه چند قطعه فارسی و عربی است که سعدی در ستایش شمس‌الدین صاحب دیوان جوینی، وزیر اتابکان سروده‌است.
        قصاید سعدی: قصاید عربی سعدی حدود هفتصد بیت است که بیشتر محتوای آن غنا، مدح، اندرز و مرثیه‌است. قصاید فارسی در ستایش پروردگار و مدح و اندرز و نصیحت بزرگان و پادشاهان آمده‌است.
        مراثی سعدی: قصاید بلند سعدی است که بیشتر آن در رثای آخرین خلیفه عباسی المستعصم بالله سروده شده‌است و در آن هلاکوخان مغول را به خاطر قتل خلیفه عباسی نکوهش کرده‌است. سعدی چند چکامه نیز در رثای برخی اتابکان فارس و وزرای ایشان سروده‌است.
        مفردات سعدی: مفردات سعدی شامل مفردات و مفردات در رابطه با پند و اخلاق است.
    رسائل نثر:
        کتاب نصیحةالملوک
        رساله در عقل و عشق
        الجواب
        در تربیت یکی از ملوک گوید
        مجالس پنجگانه
    هزلیات سعدی

از میان چاپ‌های انتقادی آثار سعدی دو تصحیح محمدعلی فروغی و غلامحسین یوسفی از بقیه معروف‌ترند.









شکرگزاری

وفات خانم ام البنین(س) مادر گرامی حضرت عباس(ع) تسلیت باد


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: یکشنبه 24 فروردین 1393، 14:27

آیات و احادیث| اشعار| بخش ویژه ماه های محرم و صفر| بخش ویژه ماه های جمادی الاول و جمادی الثانی| زندگی نامه ها|


حضرت ام البنین(س)_زندگی نامه_اطلاعات

حضرت ام البنین(سلام الله علیها) (محدث، متوفى سال 70 ه) (فاطمه كلابیه)، دختر حزام، از زنان مؤمن، شجاع و فداكار بود.روایت است كه امیر المؤمنین علیه السلام پس از شهادت حضرت زهرا علیه السلام به برادرش عقیل كه انساب عرب را خوب می ‏دانست و از احوال خانوادگى آنها آگاه بود فرمود : مى خواهم زنى برایم خواستگارى نمایى كه از خاندان شجاعت باشد تا فرزند شجاعى برایم به دنیا آورد.عقیل، فاطمه كلابیه (ام البنین) را به ایشان معرفى نمود و گفت: در بین عرب خاندانى شجاعتر از خانواده وى سراغ ندارم.این مادر پسرانش عباس، جعفر، عبد الله و عثمان را چنان تربیت كرد كه همه شیفته برادر بزرگوارشان حضرت امام حسین علیه السلام بودند و در ركاب آن حضرت شهید شدند.

حضرت ام البنین در واقعه كربلا حضور نداشت، هنگامى كه بشیر به مدینه بازگشت و ام البنین را ملاقات كرد،[شکرگزاری] خواست تا خبر شهادت فرزندانش را به وى دهد ام البنین گفت: رگ قلبم راپاره كردى بچه ‏هایم و آنچه زیر آسمان است فداى ابا عبد الله علیه السلام، از حسین برایم بگو .

ام البنین براى عزادارى هر روز همراه نوه ‏اش عبید الله (فرزند عباس علیه السلام) به بقیع م‏ی رفت و نوحه می ‏خواند و می ‏گریست و این اشعار را زمزمه می ‏كرد:

 






شکرگزاری

با حضرت معصومه(س) بیشتر آشنا شویم


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: دوشنبه 21 بهمن 1392، 17:22

بخش ویژه ماه های مبارک ربیع الاول و ربیع الثانی| زندگی نامه ها|


زندگی نامه حضرت معصومه(س)

حضرت فاطمه معصومه (س) دخت گرامی امام موسی كاظم (ع) و خواهر امام رضا (ع) و عمه امام جواد (ع) است و از بانوان والا مقام و نمونه تاریخ اسلام محسوب می شود.

وی در اول ذیقعده سال 173 ق (به روایتی سال 183ق) در مدینه منوره چشم به جهان گشود. مادر پارسای وی نجمه و به روایتی خیزران نام داشت. او بزرگترین دختر امام هفتم (ع) و برجسته ترین آن ها بود. دانشمند فرزانه حاج شیخ عباس قمی در این باره می نویسد:افضل آنها سیده جلیله معظمهء فاطمه بنت امام موسی (ع) معروف به معصومه است.

نام او فاطمه و مشهور ترین لقب ایشان معصومه است. این لقب را امام هشتم (ع) به وی عطا فرمود.








 

نرم
سامانه
  جدیدترین مطالب
 همیاری
تنها با یک کلیک شکرگزاری را در گوگل محبوب نمایید


  گشایش
هم اکنون چند صلوات را برای تعجیل در فرج امام زمان (عج) می فرستید؟










  اشتراک مطالب
جهت دریافت روزانه مطالب آدرس پست الکترونیکی خود را وارد نمایید

Delivered by FeedBurner




ویزیت رایگان_درمان رایگان بیماری ها
  دوستان
  تبلیغات
جدیدترین اخبار
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic