تبلیغات
شکرگزاری،سلامت روح و جسم - مطالب روانشناسی|مثبت اندیشی
شکرگزاری_سلامت روح و جسم

| زکات علم نشر آن است

شکرگزاری شکرگزاری
قرآن آنلاین
آموزش اقسام نمازها
ادعیه و زیارت نامه ها
آشپزی به سبک شکرگزاری
 تازه های فرهنگ و معارف



 تازه های پزشکی


  •    بررسی 3 نوع شایع درد در ناحیه شکم
  •    برای تقویت قدرت بینایی خود، این نکات را هرگز فراموش نکنید!
  •    ارتباط عجیب ما بین کم‌خونی و ابتلا به آلزایمر
  •    توصیه‌های عصرانه‌ای مهم برای روزهای گرم و سرد سال

 تازه های روان شناسی



 تازه های دندان پزشکی



  آمار

مطالب درج شده تا به این لحظه: عنوان
جدیدترین به روز رسانی:

 پراکندگی جغرافیایی

Free counters!
نرم
سامانه

شکرگزاری

بیماری فوبیا چیست و برای درمان آن چه باید کرد؟


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: چهارشنبه 7 آبان 1393، 13:43

روانشناسی|عادات نامناسب رفتاری| روانپزشکی| روانشناسی|مثبت اندیشی| روانشناسی|موفقیت| روانشناسی|


فوبیا-درمان فوبیا-عکس-تصویر-درباره-پزشکی-شکرگزاری
    درمان فوبیا
مواجه کردن تدریجی یا ناگهانی فرد با موقعیت ترس‌آور از مهم‌ترین اصول درمان بیماری فوبیاست.

تقریبا همه آدم‌ها حس ترس را تجربه کرده‌اند. البته در مورد خیلی‌ها این حس موقتی و گذرا و وابسته به شرایط است، اما گاهی هم به یک ترس همیشگی و آزاردهنده تبدیل می‌شود که زندگی طبیعی فرد را مختل می‌کند.

هر چند متخصصان، ترسیدن را واکنشی طبیعی و ضروری برای حفاظت از جان افراد در برابر خطرات احتمالی می‌دانند، اما در صورتی که این واکنش طبیعی به طور وسواس گونه‌ای از حالت اعتدال خارج شود و همه زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد به فوبیا تبدیل می‌شود؛ همان ترس مفرط و دائم و غیرمنطقی که نیاز به درمان دارد.

به طور کلی افراد هنگام مواجه شدن با شرایط و موقعیت‌های ترسناک دچار اضطراب، تپش قلب، رنگ‌پریدگی، تعریق بدن بخصوص کف دست‌ها، افت فشار خون و ضربان قلب، گرفتگی عضلانی و... می‌شوند، اما گاهی این علائم نشان‌دهنده ترس از یک موقعیت ثابت و همیشگی است که هیچ دلیل عقلانی هم ندارد و تحت عنوان فوبیا شناخته می‌شود.

به گزارش شکرگزاری آقای دکتر فرهاد فراهانی، روانپزشک در گفت‌وگو با جام‌جم می‌گوید:
تا امروز صدها نوع فوبیا شناسایی شده و حتی یکی از آن ها ترس از ابتلا به فوبیاست، برخی بررسی‌ها علت بروز این اختلال روانشناختی را عوامل ژنتیکی عنوان می‌کنند، عده‌ای دیگر بر این باورند دلیل مشخصی برای بروز انواع فوبیا وجود ندارد و گروهی هم معتقدند فوبیای والدین یا اقوام نزدیک می‌تواند به بچه‌ها منتقل شود؛ حتی اگر کودک به طور مستقیم با عامل ایجادکننده ترس روبه‌رو نشده باشد. مثلا وقتی کودکی می‌بیند مادرش از گربه می‌ترسد به طور ناخودآگاه یاد می‌گیرد که به محض دیدن و نزدیک شدن به این حیوان عکس‌العمل نشان دهد و ترسش را بروز دهد، اما کودکی که با یک حیوان خانگی بزرگ شده یا اعضای خانواده نسبت به حیوانات مهربان هستند، معمولا ترسی از آن ها ندارد به طوری که عوامل محیطی هم نمی‌توانند عامل ایجاد‌کننده این نوع ترس‌های غیرمنطقی باشند. بنابراین دلایل مختلفی برای بروز فوبیا پذیرفته شده است.

آمارها چه می‌گویند؟

بیشتر مقالات علمی، سن اصلی ابتلا به فوبیا را یازده تا پانزده سالگی می‌دانند. بسیاری از پژوهشگران هم می‌گویند اگر تا بیست و پنج سالگی به فوبیا مبتلا نشده‌اید، به احتمال زیاد تا آخر عمر مبتلا نخواهید شد. در این بین کم نیستند افرادی که تصور می‌کنند فوبیا یک مشکل زنانه است و مردها که از چیزی نمی‌ترسند، اما این باور کاملا نادرست است. در واقع دلیل اصلی ایجاد چنین باوری مراجعه بیشتر به متخصصان برای درمان مشکل‌شان است در حالی که آقایان نه تنها مشکل خود را نمی‌پذیرند بلکه آن را پنهان می‌کنند.

به گفته دکتر فراهانی با وجود علل متفاوت ایجاد‌کننده فوبیا مواجه کردن تدریجی یا ناگهانی فرد با موقعیت ترس‌آور یکی از مهم‌ترین اصول درمانی است. البته گاهی اوقات بیمار از مواجهه با عامل ترس اجتناب می‌کند. بنابراین بسته به شدت بیماری مدتی (از چند هفته تا چند ماه) طول می‌کشد تا فرد به مرور زمان و به صورت پلکانی ترس و حساسیتش را نسبت به موضوع یا چیزی که از آن می‌ترسد از دست بدهد و درمان شود؛ پلکانی به این معنا که برای درمان فوبیا باید مرحله به مرحله اقدامات درمانی را سپری کند.

سوسک، علیه تندرستی

فرض کنید شخصی به شدت از سوسک می‌ترسد. همیشه دنبال این حشره می‌گردد، کابوس سوسک می‌بیند و حتی وقتی از خانه یا محل کارش خارج می‌شود دچار استرس است که مبادا سر و کله این موجود ترسناک پیدا شود. بنابراین کارهای روزانه‌اش کاملا مختل شده و بزرگ‌ترین مشغله ذهنی او ترس از دیدن یک سوسک خواهد بود. با این حساب نمی‌توانیم از این فرد بخواهیم برای غلبه بر ترس خود با یک سوسک ملاقات کند! البته مقابله با این فوبیا نیز مرحله‌ای و قدم به قدم است؛ از کمک گرفتن از تصاویر مبهم گرفته تا عکس‌های چند بعدی، از توضیحات علمی گرفته تا مواجه شدن با مدل پلاستیکی، همه از جمله روش‌های درمانی فوبیا علیه حشراتی مثل سوسک، هزارپا و مارمولک است که به تشخیص روانپزشک صورت می‌گیرد و به مرور زمان بیمار متوجه می‌شود که عوامل ایجاد فوبیا غیرعقلانی است و می‌تواند آن را شکست دهد.








شکرگزاری

رابین ویلیامز به چه دلیل خودکشی کرد؟


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: دوشنبه 27 مرداد 1393، 12:39

روانپزشکی| روانشناسی|مثبت اندیشی| روانشناسی|


خبر خودکشی-رابین-ویلیامز-تصویر-عکس-خودکشی-کردن-کمدین-هالیوودی-رابین-ویلیامز
    رابین ویلیامز، کمدین مشهور دنیای سینما
گاهی اوقات اخباری از خودکشی چهره‌های مشهور در رسانه‌ ها منتشر می‌شود، اما خبر چند روز اخیر که به حتم شما نیز آن را شنیده اید تا حد زیادی شوک‌آور بود؛ بله همان طور که از تیتر این مطلب متوجه شده اید مقصودمان خودکشی کمدین مشهور رابین ویلیامز است که منابع آمریکایی دلیل آن را ابتلا به افسردگی و اعتیاد به الکل اعلام کردند، لطفا شکرگزاری را تا پایان این مقاله همراهی نمایید.

گفتنی است جسد این بازیگر مطرح دنیای سینما در حالتی که با یک کمربند در اتاق خوابش دار زده شده بود، بدون هیچ یادداشتی پیدا شد.

شاید تصور افسردگی و خودکشی شخصی که بارها در فهرست پردرآمدترین بازیگران هالیوود قرار گرفته  و همواره بازی‌ هایش درنقش آفرینی های کمدی و شاد مردم را سرگرم می‌ کرد غیرقابل باور باشد، ولی آنچه این مساله را باورپذیر می‌کند، مرور تاریخچه خودکشی افراد مشهور است، البته پیشنهاد می کنیم مقاله ی قبلی ما را نیز در ارتباط با خودکشی بر اثر افسردگی مطالعه نمایید.

بر می گردیم بر سر موضوع بحث امروزمان در شکرگزاری، اصلا چرا رابین ویلیامز خودکشی کرد؟ آیا مرگ خودخواسته بین افراد مطرح بیشتر رواج دارد؟ چرا اشخاص افسرده دست به خودکشی می‌زنند؟ آیا اطرافیان انسان می‌توانند مانع از خودکشی او شوند؟

البته ویلیامز تنها چهره شناخته شده‌ای نیست که دست به خودکشی زده بلکه افسردگی، مصرف مواد و الکل، اختلالات شخصیتی و... عواملی است که زمینه خودکشی دیگر چهره‌ ها را نیز رقم زده است.
به عنوان نمونه عرض می کنیم ارنست همینگوی، نویسنده برجسته آمریکایی و برنده جایزه نوبل ادبیات، با اسلحه شکاری به زندگی خود پایان داد، جسد هیث لجر، بازیگر جوان هالیوود که بیش از همه برای بازی در نقش جوکر در فیلم «شوالیه تاریکی» شهرت داشت در آپارتمانش واقع در منهتن پیدا شد و بسیاری علت مرگ او را خودکشی ناشی از اعتیاد به مواد مخدر و افسردگی دانستند، فلیپ سیمور هافمن، بازیگر و برنده اسکار با تزریق مواد مخدر در حمام آپارتمانش خودکشی کرد، تونی اسکات، کارگردان مطرح دنیای سینما براثر افسردگی ناشی از ابتلا به سرطان خود را از بلندای یک پل در شهر لس‌آنجلس به پایین پرت کرد و جسد او کمتر از سه ساعت بعد از آب گرفته شد و البته خودکشی لیلا پهلوی و چندین سال بعد خودکشی برادر بزرگ‌ ترش یعنی علیرضا پهلوی به علت ابتلا به افسردگی حاد از جمله مرگ‌ های خودخواسته افراد مشهور است. آنچه مسلم است هر انسانی که به‌ هر علتی دست به خودکشی می‌ زند حتما به نقطه ناامیدی مطلق رسیده و به‌ نظرش تنها راه نجات، خاتمه‌دادن به زندگی خود بوده است.

آقای دکتر محمدرضا خدایی، روانپزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در گفت‌وگو با جام‌جم در این زمینه می‌ گوید:
در خودکشی 2 مساله تهدید به خودکشی و اقدام به خودکشی که می‌تواند به صورت موفق یا ناموفق باشد، مطرح است. عموما تهدید به خودکشی در زنان بیشتر از مردان است، اما اقدام به خودکشی در مردان بیشتر از زنان دیده می‌شود. زنان بیشتر با خوردن قرص، دارو یا سم‌های خوراکی و مردان بیشتر با پرت‌کردن خود از بلندی، استفاده از سلاح، خوردن دارو و حلق‌آویزکردن (روشی که آقای رابین ویلیامز مورد بحث ما نیز آن را انتخاب کرد) خودکشی می‌کنند. البته علت خودکشی این بازیگر شصت‌ و سه ساله را نمی‌توان تنها افسردگی دانست، بلکه عوامل دیگری همچون مصرف مواد و الکل، اختلالات شخصیتی و حتی ابتلا به بیماری پارکینسون از جمله عوامل تاثیرگذار محسوب می‌شود.

خودکشی یک کمدین

به باور خیلی‌ها افسردگی و اقدام به خودکشی آن هم از جانب یک کمدین که خنداندن مردم وظیفه شغلی اوست، باور نکردنی است، این در حالی است که دکتر خدایی معتقد است:
اختلال افسردگی هیچ گونه رابطه ای به موقعیت اقتصادی، اجتماعی، خانوادگی و... ندارد و فارغ از هر موضوعی به علت تغییرات آنزیمی در مغز ایجاد می‌شود؛ هر چند که نقش وراثت و عوامل شخصیتی و محیطی را نمی‌توان نادیده گرفت.








شکرگزاری

خودکشی فرد افسرده بر اثر بی توجهی اطرافیان


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: دوشنبه 20 مرداد 1393، 13:03

روانپزشکی| روانشناسی|مثبت اندیشی| روانشناسی|


افسردگی-درمان-عکس-تصویر-افسرده-خود-کشی-معالجهضد-افسردگی-علائم
    علائم و درمان افسردگی
چنانچه افسردگی خود را به موقع درمان نکرده و نسبت به آن بی توجه باشید ممکن است با پیشرفت این عارضه به سمت خودکشی بروید.
آقای دکتر جاوید ثمودی  متخصص روانشناس درباره افسردگی معتقد است:
افسردگی یک بیماری است که بایستی جهت درمان آن تلاش کرد.
افسردگی غالبا در بانوان شایع‌تر بوده و باید توجه داشت که افسردگی با یک احساس غمگینی موقت متفاوت است و برای پیشگیری از حاد شدن این اختلال باید به دنبال معالجه آن بود.

این روانشناس پیرامون برخی از علائم افسردگی در گفتگو با ایسنا تصریح کرد:
کاهش تمایل به فعالیت‌های تحصیلی و شغلی، بروز اختلال در روابط فردی و اجتماعی، علاقه فراوان به تنهایی و فاصله گرفتن از جمعیت، از دست دادن شوق و اشتیاق در امور، پناه بردن به سکوت و خودخوری و گاه واکنش‌های تند و پرخاشگرانه از جمله نشانه های افسردگی به شمار می آیند.

او در ادامه افزود:
بیماری افسردگی دارای علائم روانی مانند غمگینی و بغض و همچنین علائم جسمی همچون بی‌تحرکی، ضعف،احساس خستگی، کم اشتهایی، اختلال در خواب، سردردهای عصبی، تپش قلب و لرزش اندام است.

اما همان طور که در ابتدای بحث لزوم پیگیری درمان افسردگی را بسیار جدی عنوان کردیم، دکتر جاوید نیز در این باره خاطر نشان کرد:
در کمال تاسف برخی از افراد نسبت به درمان به موقع افسردگی بی‌ توجه هستند. این در حالی است که حاد شدن این بیماری ممکن است عواقب ناخوشایندی در پی داشته باشد که از جمله ی آن ها می توانیم به کاهش اعتماد به نفش در زندگی، گرایش به مصرف مواد مخدر  و حتی خودکشی اشاره کنیم.

به گزارش شکرگزاری وی ضمن تاکید بر نقش مهم خانواده و اطرافیان فرد افسرده، یادآور شد:
اطرافیان و خانواده شخص مبتلا نقش مهمی در کاهش بیماری دارند. بنابراین بایستی بدانیم که در زمان بروز افسردگی، فرد افسرده را به حال خود رها نکنیم و نگذاریم این بیماری به علت احساس تنهایی، تشدیدشود.

دکتر جاوید ثمودی برای درمان افسردگی نیز توصیه های جالب توجهی دارد:
باید بدانید که شعارها و یا امیدهای واهی نقشی در بهبود سلامتی بیمار ندارند، بلکه در این وضعیت باید همراه بیمار بود و با تغییر در روش سبک زندگی شخص افسرده وی را با دنیای جدیدتری از امید آشنا سازیم.
تقویت باورهای دینی، تحول در تغذیه، تغییر رفتار در خوابیدن و بیداری، مسافرت‌های تفریحی و زیارتی، تحرک، ورزش  و کاهش اضطراب از نکاتی است که افسردگی را تضعیف می کنند و در این میان اطرافیان بایستی بیمار را یاری نمایند.







شکرگزاری

7 گام برای بیشتر خندیدن


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: یکشنبه 15 تیر 1393، 12:07

روانشناسی|عادات نامناسب رفتاری| روانشناسی|مثبت اندیشی| روانشناسی|موفقیت| استرس و اضطراب| روانشناسی|


اسمایل-لبخند-عکس-تصویر-خندیدن-روش-های-خندیدن


آدینه‌های دهه 60 را به یاد دارید و برنامه رادیویی صبحگاهی محبوبش را؛ «صبح جمعه با شما». مردم در گیر و دار جنگ و تحریم و موشک و بمباران و فشارهای اقتصادی، صبح‌های آخرین روز هفته خود را گره می‌زدند با آقای شوت‌زاده و ملون و دست و دلباز و تصدقی شاد می‌شدند، می‌خندیدند، قهقهه می‌زدند به زندگی. صبح روزهای جمعه از هر کوی و برزن، صدایی می‌آمد که می‌گفت: زحق توفیق خدمت خواستم/ دل گفت پنهانی/ چه توفیقی از این بهتر که خلقی را بخندانی.

این روزها اما چو نیک بنگری در احوال خلق خدا، حالشان را چنان مقبول نمی‌یابی که همه سر در گریبان دارند و غوطه‌ور در فکر و خیال. همه خیره به روبه‌رو، گویا نظاره‌گر چیزی نامرئی که دیگران عاجزند از دیدن آن. خنده بر لب‌ها ماسیده و امید بر دل‌ها خشکیده. از زن و مرد و پیر و جوان هر که را بینی، مغروقی است گرفتار یا خود گرفتارکرده در چمبره امواج زندگی. به طور حتم مواجه بوده‌اید با مردمانی که در خیابان از کنارتان می‌گذرند و سخت درگیر با خود، آنچنان که با خویش حرف می‌زنند و می‌جنگند و می‌روند. علت این تغییر رفتار طی یکی دو دهه گذشته چه می‌تواند باشد، چرا خنده با لبان ایرانی‌ها و بخصوص پایتخت‌نشینان قهر کرده است؟ شاید هم برعکس، مردم خنده را از خود رانده‌اند و دل‌چرکینش کرده‌اند.
قناعت و زیاده‌خواه نبودن در کسب آرامش و رضایت از زندگی بسیار موثر است


1) شادی کجاست؟

اخیرا معاون ساماندهی امور جوانان وزارت ورزش و جوانان نسبت به کمرنگ شدن شادی میان ایرانیان اظهار نگرانی کرده و هشدار داده که سرور و شعف و خنده جای خود را به اضطراب و عصبانیت و غم داده است.

به گفته محمد گلزاری، ایرانیان بسرعت غمگین می‌شوند و همواره نگران آینده هستند که همین امر باعث شده احساس شادی در آن ها به سختی ایجاد شود. این معضل در تهرانی‌ها بارزتر و گل‌درشت‌تر به نظر می‌رسد آمار وزارت بهداشت نشان می‌دهد 34 درصد ساکنان پایتخت به یک نوع اختلال روانی مبتلا هستند.


2) سخت می‌خندیم

جوک‌های انگلیسی همیشه شهره بوده‌اند به بی‌مزگی و خنکی. خود انگلیسی‌ها اما همیشه به آن ها خندیده‌اند و حال و هوایی عوض کرده‌اند. این هم یک نمونه از لطیفه‌های انگلیسی:

اولی: از زمانی که برق رفت من سه ساعت توی آسانسور گیر کردم.

دومی: من هم همین طور! من پنج ساعت روی پله برقی گیر کردم.

حالا حکایتی بخوانیم از عبید زاکانی، شاعر و طنزپرداز ایرانی سده هشتم هجری.

«از بزرگان عصر، یکی با غلام خود گفت که از مال خود، پاره‌ای گوشت بستان و از آن طعامی بساز تا بخورم و تو را آزاد کنم. غلام شاد شد. بریانی ساخت و پیش او آورد. خواجه خورد و گوشت به غلام سپرد. دیگر روز گفت: با آن گوشت، آبگوشتی زعفرانی بساز تا بخورم و تو را آزاد کنم. غلام فرمان برد.

خواجه زهر مار کرد و گوشت به غلام سپرد. روز دیگر گوشت مضمحل بود و از کار افتاده، گفت: این گوشت بفروش و مقداری روغن بستان و از آن طعامی بساز تا بخورم و تو را آزاد کنم.

گفت: ای خواجه، تو را به‌خدا بگذار من همچنان غلام تو باشم، اگر خیری در خاطر مبارک می‌گذرد، به نیت خدا این گوشت پاره را آزاد کن!»

قریب به یقین است که اگر عبید زاکانی این حکایت را برای مردمان روزگار خودمان آراسته بود چنان اقبالی نمی‌دید و شهره خاص و عام نمی‌شد. بعید است چنین ماجرایی بتواند ما را بخنداند، اما ایرانیان قدیم را می‌خندانده و سر کیف می‌آورده است.

اگر آن جوک انگلیسی و این حکایت عبید را کنار یکدیگر بگذاریم، در نهایت شاید بتوانند لبخندی را بر لبان ما بنشانند، اما خنده نه، خیلی بعید است و این در حالی است که انگلیسی‌های امروز و ایرانیان دیروز براحتی خنده می‌کرده‌اند بر این لطایف. نتیجه این که ما ایرانی‌ها در عصر حاضر بسختی می‌خندیم، بسیار سخت.


3) خندیدن قبح نیست

ایرانیان همواره میانه خوبی با خنده و خندیدن داشته‌اند، آنچنان که دوای هر درد بی‌درمان نامش نهاده‌اند و تاریخ ادبی این کشور بس طنازان و رندانی را به خود دیده است؛ از عبید زاکانی و سنایی غزنوی و سوزنی سمرقندی و میرزا حبیب اصفهانی و ادیب‌الممالک فراهانی در قرن‌های گذشته گرفته تا ایرج میرزا و ابوالقاسم حالت و سیداشرف‌الدین گیلانی (نسیم شمال) و منوچهر احترامی در دوران معاصر.

بزرگان دین نیز سفارش فرموده‌اند به شاد بودن و بسط آن در جامعه. چنانچه روایت است از رسول اکرم(ص) که در بهشت جایی است که به آن خانه شادی گفته می‌شود. هیچ کس به آن خانه وارد نمی‌شود مگر آن که موجب شادی کودکان شده باشد.

امام علی(ع) نیز می‌فرماید: شادی باعث انبساط روح و ایجاد وجد و نشاط می‌شود.
یادآوری: هر آنچه در مورد نشاط و شوخ طبعی در اسلام باید بدانیم+حدیث

با همه این ها و شاید در دو سه دهه گذشته، خندیدن از منظر اعتقادی عده‌ای، سبکسری پنداشته شده و در حکم جلف‌بازی. شاید برآمده از این نگاه باشد که مردمانی هنگام خنده، خنده احتمالی، دست جلوی دهان می‌گیرند تا مبادا دندان‌هایشان نمایان شود که گویی اگر دیگرانی خنده‌شان را ببینند، گناهی نابخشودنی مرتکب شده‌اند. علم روز نیز در کنار توصیه‌های دینی و سبقه تاریخی، خنده را نه‌تنها برای انسان مفید که حتی لازم و واجب می‌شمارد. کار تا آنجا پیش​ رفته است که برای درمان امراض جسمی نیز ـ روحی که جای خود دارد ـ جلسات خنده‌درمانی برگزار می‌کنند تا سبکی دل، تندرستی تن به بار آورد.


4) یک حس درونی

ایرانیان با تمام کسوتی که در خندیدن و خنداندن دارند، این روزها خود بسختی می‌خندند؛ به جای لبخند هم معمولا تلخند می‌زنند و گاهی هم زهرخند.

تهرانی‌ها شاید سرآمدند در خود فرورفتن و دل به غم سپردن، اما مردم شهرهای کوچک‌تر هنوز فاصله زیادی نگرفته‌اند از سرخوشی‌های کوچک زندگی.

اما چرا این گونه شده است؟ چرا سرانه شادی تا این حد پایین آمده و خندیدن سخت شده است؟ در آمارهای سالانه‌ای که موسسه‌های تحقیقاتی منتشر می‌کنند، معمولا ایران از لحاظ سرانه شادی شرایط مناسبی ندارد و در رده‌های پایینی جدول قرار می‌گیرد.

یک کارشناس ارشد علوم اجتماعی، شادی انسان‌ها را دارای دو جنبه درونی و بیرونی ذکر می‌کند و می‌گوید: شادی درونی یک حس رضایت است که انسان از خود و زندگی‌اش دارد و جنبه بیرونی آن نیز واکنش‌هایی است که بر اثر این حس رضایت در جامعه و در برخورد با دیگران از خود بروز می‌دهد.

نوشین کاویانی در گفت‌وگو با جام‌جم تاکید می‌کند: اگر فردی به دلایل مختلف از زندگی شخصی خود راضی نباشد، بالطبع این نارضایتی را به سطح جامعه هم تسری می‌دهد و در موارد حادتر، اگر یک شکاف عمیق بین دو نظام ارزشی جامعه و خانواده به وجود آمده باشد، ممکن است این نارضایتی حتی به ایجاد جرم منجر شود. به اعتقاد وی، انسان خود دارای صلاحیت آفرینش فرهنگ است؛ یعنی می‌تواند رفتارهایی جدید را ابداع کند و به سطح جامعه انتقال دهد و با موقعیت جدید سازگار کند.

کاویانی، شادی را به دو دسته مقطعی و ماندگار تقسیم می‌کند و می‌گوید: یک سری از شادی‌ها زودگذر و مقطعی است، مثلا زمانی که ورزش می‌کنیم یا گوش به موسیقی می‌سپاریم احساس شعف می‌کنیم، اما انجام برخی از کارها، احساس شادی مستمر و ماندگار در انسان ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، وقتی دست یک نیازمند را می‌گیریم شادی و رضایتی که در درونمان احساس می‌کنیم عمیق‌تر و پایدار است.

این کارشناس ارشد علوم اجتماعی، درباره دلایل رخت بربستن شادی و خنده از دل و دهان مردم، اظهار می‌دارد: آمار بالای طلاق و بیکاری و تنش‌ها و نوسانات حاصل از آن در خانواده‌ها سبب می‌شود فرد حس نزدیکی و همدلی‌اش را با اعضای خانواده از دست داده و آن را به بیرون از خانه هم منتقل کند. مشکلات اقتصادی و تورم نیز ممکن است چنان عرصه را بر مردم تنگ کند که از فضای شادی فاصله بگیرند. از طرفی، استانداردهای زندگی در شهری مثل تهران بالا رفته و مردم برای رسیدن به این استانداردها باید تلاش بیشتری کنند و وقتی به هدف و مقصود خود نمی‌رسند دچار استرس و اضطراب و حتی افسردگی می‌شوند.


5) پول شادی نمی‌آورد

معمولا کشورهایی همچون دانمارک، سوئیس، اتریش، باهاما، فنلاند، بوتان، برونئی، کانادا و هند در جایگاه بالاترین سرانه شادی قرار می‌گیرد. با توجه به شاخصه‌هایی چون ثبات سیاسی، نبود خط فقر در جامعه، نبود بیکاری، فرهنگ کاری راحت و بی‌تنش، خانواده های محکم و آمار طلاق بسیار پایین، امکانات دولتی خدمات اجتماعی، بیمه همگانی، مدارس و دانشگاه‌های رایگان با کیفیت آموزشی مناسب، هویت اجتماعی مشخص برای جوانان، طبیعت بکر و معماری شهری زیبا، آلودگی محیط زیست ناچیز و... برای امتیازدهی به کشورها در نظر گرفته می‌شود. حضور دانمارک، سوئیس و اتریش در صدر، چندان محل شگفتی و تعجب نیست، اما بوتان و هند آن بالاها چه می‌کنند؟

اگر فرض را بر این بگذاریم که تورم و مشکلات اقتصادی سال‌های اخیر، خنده را از لبان و دل‌های مردم دور کرده است؛ در مقام مقایسه، سطح زندگی در ایران نسبت به کشورهایی همچون بوتان و هند و باهاما نسبتا بالاتر است و اگر قرار باشد اقتصاد، شادی زاید یا بمیراند که مردم هند باید همه افسرده و غمگین می‌بودند؛ دل مرده اساسی. پس گویا قرار بر مدار دیگری می‌چرخد و پول، همه چیز نیست.

کاویانی، نوع نگرش هر ملتی را به زندگی متفاوت می‌داند و در این باره می‌گوید: به طور مسلم، خواسته‌های مردمان هیچ دو کشوری از زندگی شبیه هم نیست و شاید کسانی به همان زندگی مختصری که دارند قانع باشند.








شکرگزاری

8 توصیه برای انجام یک مذاکره برد-برد


 نویسنده: میلاد عابدینی   انتشار: پنجشنبه 12 تیر 1393، 12:13

روانشناسی|مثبت اندیشی| روانشناسی|موفقیت| روانشناسی|


مذاکره-گفتگو-برد-برد-چگونه-حرف-بزنیم-عکس-کامنت

در آستانه دور جدید مذاکرات هسته ای ایران و گروه 5+1 شما را دعوت می کنیم تا با انواع مذاکرات و اصول صحیح گفتگو آشنا شوید و  امیدواریم با رعایت و پایبندی بر این اصول  بتوانید در این فرآیند موفق شده و طعم شیرین یک مذاکره برد-برد را بچشید، با شکرگزاری همراه باشید.

مشکلاتی که بسیاری مردم در هر کار و منصبی دارند، این است که نمی‌توانند به راحتی آن طور که لازم است افکار و عقاید خود را بدرستی بیان کنند و معمولا در رسیدن به خواسته‌هایشان هنگام تعامل با دیگران به نتیجه دلخواه نمی‌رسند.

در حقیقت آن ها نمی‌توانند مذاکره‌کننده خوبی باشند. حتی این گرفتاری بین اعضای یک خانواده هم دیده می‌شود. آن ها به دلیل نداشتن توانایی لازم گفت‌وگوی مناسب بیشتر مواقع دچار خشم و عصبانیت می‌شوند، بنابراین برای این که بتوان به اکثر این مشکلات به بهترین شکل ممکن پایان داد باید روش‌های یک گفت‌وگو و مذاکره خوب را یاد گرفت.

یک مذاکره خوب، نوعی بازی برد ـ برد است

مذاکره، روشی است که افراد به کار می‌گیرند تا هنگام گفت‌وگو‌ با دیگران به خواسته‌هایی دست پیدا کنند. در واقع یک گفت‌وگوی خوب، توافقی است که جلوی درگیری بین دو طرف گفت‌وگو را می‌گیرد و به هر دو کمک می‌کند به شرایط مطلوب و دلخواهشان دست یابند. زمانی که افراد در حال گفت‌وگو فقط به نفع خود یا سازمانی که برایش کار می‌کنند، بیندیشند و توجه‌ای به طرف مقابل نداشته باشند، هرگز نمی‌توانند به توافق دست پیدا کنند. اگر می‌خواهید مذاکره اثر بخشی داشته باشید باید روی طول موج طرف مقابل قرار گیرید و بدانید او از چه روشی استفاده می‌کند. بیشتر مردم هنگام مذاکره روش‌های مختلفی به کار می‌گیرند:

روش برد ـ باخت

در این روش یک طرف گفت‌وگو برنده است و طرف دیگر می‌بازد. در حقیقت طرفی که از نظر فن بیان و روش‌های به کار گرفته قوی‌تر است، گفت‌وگو را برنده می‌شود، اما در انتها نمی‌تواند آرامش طولانی‌مدتی داشته باشد، زیرا طرف ناراضی احساس می‌کند از او سوءاستفاده شده و سرانجام راهی برای مقابله با شرایط نامطلوب پیدا می‌کند.

روش باخت ـ باخت

در این حالت دو طرف گفت‌وگو مجبور می‌شوند چیزهایی از دست بدهند تا به توافقی دست پیدا کنند. در واقع با یکدیگر مصالحه می‌کنند و در انتها به چیزی بسیار کمتر از آنچه خواهانش بودند، دست پیدا می‌کنند. این روش نیز رضایت دائم در برندارد و بادوام نیست.

روش برد ـ برد

این روش بهترین نوع مذاکره و گفت‌وگو بین‌طرفین است، زیرا در پایان مذاکره هر دو طرف به نتیجه‌ای مناسب رسیده و راضی خواهند بود. معمولا افرادی که رفتاری منصفانه در برخورد با دیگران دارند و خودخواهانه برخورد نمی‌کنند و در عین حال آرامشی طولانی‌مدت می‌خواهند، طرفدار این نوع گفت‌وگو هستند و می‌خواهند ‌ هر دو طرف از مذاکره‌شان سود ببرند.


چه کنیم مذاکره برد ـ برد داشته باشیم؟

1 ـ درست بشنوید

اولین قانون برای داشتن گفت‌وگویی موثر، خوب شنیدن است. باید با دقت بسیار به صحبت‌های طرف مقابل گوش کنید و هرگز حرفش را قطع نکنید. بیشتر مردم هنگام گوش‌کردن به صحبت‌های دیگران دائم در ذهن‌شان حرف‌هایی را که می‌خواهند بگویند مرور می‌کنند.

با این کار آن ها پیام‌های غیرکلامی و حالات چهره طرف مقابل را از دست می‌دهند. گاهی اوقات این موارد غیرکلامی، حقایق بسیاری را به شما نشان می‌دهد. بنابراین صدای درونی‌تان را خاموش کرده و فقط به طرف گفت‌وگو گوش کنید. هر چه بهتر گوش کنید بهتر می‌توانید شرایط موجود و علایق طرف گفت‌وگو را درک کنید و با سبک و سنگین کردن آن علایق و موارد دلخواه خودتان واکنش مناسب‌تری نشان دهید و به نتیجه مطلوب دست پیدا کنید.

چند روش برای خوب شنیدن:

- در برابر مواردی که حواستان را پرت می‌کند، مقاومت کنید.

ـ محتوای گفت‌وگو را بسنجید، نه نحوه ابراز آن ها را.

ـ سعی کنید به بخش‌ها و موضوعات مهم توجه کنید و آن ها را از دست ندهید.

ـ احساسات خود را کنترل کنید و به محض شنیدن موضوعی خلاف عقیده‌تان با عصبانیت برخورد نکنید.

2 ـ واکنش مناسب

بعد از این که صحبت‌های طرف مقابل را شنیدید، شنیده‌هایتان را ارزیابی کنید، اطلاعات دریافتی را بسنجید و تصمیم بگیرید‌ چگونه از آن استفاده کنید. در نهایت براساس آنچه گفته شده و ارزیابی‌های خودتان، واکنش نشان دهید. اگر این مرحله را بخوبی و با دقت انجام داده باشید، می‌توانید نتیجه خوبی به‌دست آورید.

3 ـ صراحت و انعطاف‌پذیری

در صحبت‌هایتان صریح باشید و پیچیده سخن نگویید و هرگز سفت و سخت رفتار نکنید. این کار باعث می‌شود ‌طرف مقابل نیز مانند شما رفتار کند و به نتیجه‌ای نرسید. مذاکره نوعی ارتباط برقرار کردن است و اگر نتوانید به یکدیگر اعتماد کنید و در صحبت‌هایتان انعطاف داشته باشید این ارتباط موفقیت‌آمیز نخواهد بود.







 

نرم
سامانه
  جدیدترین مطالب
 همیاری
تنها با یک کلیک شکرگزاری را در گوگل محبوب نمایید


  گشایش
هم اکنون چند صلوات را برای تعجیل در فرج امام زمان (عج) می فرستید؟










  اشتراک مطالب
جهت دریافت روزانه مطالب آدرس پست الکترونیکی خود را وارد نمایید

Delivered by FeedBurner




ویزیت رایگان_درمان رایگان بیماری ها
  دوستان
  تبلیغات
جدیدترین اخبار